Fiesdaag Selvrouw
Hinnevel.
Hinnevel bij ’t huure vaan e leedsje. Neet zoe mer e leedsje. Nein . ’t O,
Sterre der zee kloonk in de Slevrouwe kèrk aon ’t begin vaan ‘ne gedinkwierdege
Mès op ‘ne gedinkwierdegen daag. De kèrkgengers in ’n Basiliek, boe-in gein
pläötske mie vrij waor, kom dao nog mer ‘ns veur vendaog de daag, begeleide eus
Selvrouw tijdens ‘n korte processie, nao ’t altaor. Tien October is vaanaof
vendaog de officièle fiesdaag gewijd aon eus Selvrouw, Sterre der Zee, Staar vaan
Mestreech. Edere Mestreechteneer heet wel e troetelnäömke verzonne veur de vrouw,
boevaan ze hope dat ze hun problemen, groete of kleine, zal laote verdwijne. In eder geval
zeuke en vinde ze in de kapel altied steun in verdreet, mer ouch in gelök. De zwart
geblakerde plafon vaan de kapel is e duudelijk bewies vaan die vraoge veur hölp of
uutinge vaan daankbaarheid veur verkrege gunste, umdat eder vraog of uuting weurt
bestendig mèt e boegieke of ’ne boegie. Wat miech neet gans duudelek is boerum die
boegies versjèllende prijze höbbe. Zouw Slevrouwe minder verhuringe doen veur vief en
twintig cent es veur viefteg cent ? Zouw dat ech zoe zien ? Zouw ze in de gate höbbe dat
iech twie korte boegies veur häör neerzet, umtot iech mer viefteg cent bij miech höb,
en gere twie verzeukskes gehonoreerd zeen? God wèt ‘t. Zègke veer daan……
Zellevers dink iech vaan neet.
In de kèrk geit de Hoegmès wijer. De geisteleke
höbbe de bijpassende kasuifels aon. Op de rögk de viefpuntige staar en ’t symbool
vaan stromend water. De hölpbisjop geit väör, zoe-es dat hèt. ’t Hiele gebäöre
aosemp Zoondag-Fies.
Nao zoeväöl jaore heet Selvrouw eindelek de
veriering die ze verdeend, ’n Devotie veur ’t ganse bisdom Roermund. Edere
awwere Mestreechteneer kint wel anecdotes oet ziene jäög die get mèt de veriering vaan
de Sterre der Zee te make heet. Vaanaof vendaog speciaol, mer veur de koumende tied zeker,
is Ze toch ouch de Staar vaan de Maos. Ouch dao drieve wel ‘ns beutsjes roond die in
zwoer weer zien terech gekaome (dink mer weer ‘ns aon dee zwarte plafon).
In z’ne preek had de hölpbisjop de Jong
’t al dao euver: De geistelekheid waor mèt de boot nao Luik gewees, en de groete
boot boe-op zie de reis maakde deet de klein beutsjes bijnao kapseise op de door häöm
(de boot) veroorzaakte golve. ’ne Prachtege symboliek, dach iech zoe.
De Suisse, of liever de "Koerezel", is
ouch zoe’n prachtege versjijning (de woordkäös is touwvalleg in dit verband) in de
kèrk tijdens de Mèsse. Staoteg geit heer aon de processies in de kèrk veuraof en
begeleid de mèssendeenders tijdens ’t oetveure vaan hun taak. Daoveur en daonao löp
heer spiedend roond. ’t Huurt dao allemaol bij. Zjus wie dat geveul bij ’t zinge
vaan Marialeedsjes oonder de Mès en de Beiweeg. Althans dat höb iech. ‘t Geveul
vaan ’t Mestreechteneer zien. Neet ech chauvinisme, mer ’t mage mètbeleve vaan
‘nen daag dee toch belangriek is veur de saamhuregheid in eus stad, boeste diech
thoes veults. En ‘nen daag dee vaanaof noe eder jaor herbeleef geit weure in de ganse
provincie. Ouch door bezeukers vaan boete. Dat is altied zoe gewees en zal zeker zoe
blieve. ’n Prachtege devotie die aon eus bisdom is gegund mèt Mestreech es
oetgaangspunt. Dat lèste moot blieve.
En iech weet ’t zeker: Sinterklaos (St.
Nicolaaskèrk) heet op 10 October in 1837 ’t sjoenste kado oets gegeve: Selvrouw aon
de Selvrouwe kèrk………
E. Schoenmaeckers
Eerder verschenen in: De Baorebinder (parochieblad van de Michaelkerk
van Heugem), october 2005